Го сакаше, копнееше по него, деновите и беа пусти а ноќите долги, ја немаше онаа блескавост во нејзните очи, сега на нејзиното лице имаше огромна лажна насмевка.
Деновите ги минуваше смеејќи се до другарки, пријатели, а ноќите плачејќи во својата ладна постела, прегрнувајќи на перницата наместо него..
